“De Hoogstraat is één van de weinige plekken in Nederland met zo’n specialistische zorg. De complexiteit van de zorgvragen en het ‘out of the box’ denken past bij mij. Maar wat het voor mij extra bijzonder maakt, zijn de collega’s en de sfeer. Dat hoorde ik al van buitenaf tijdens mijn studie, maar als je hier werkt, wordt dat driedubbel bevestigd.”
Direct impact maken
Als ergotherapeut ziet Chiel elke dag direct resultaat van zijn werk. “Met een revalidant kijken we naar: wat is het probleem en hoe lossen we het zo snel mogelijk op? Soms kun je iemand binnen een uur weer zelfstandig laten eten of drinken of een transfer laten maken. Dat betekent directe zelfstandigheid teruggeven. Dat is heel gaaf.”
Hij komt daarbij letterlijk dichtbij belangrijke momenten in iemands leven. “Je gaat vaak mee naar huis als iemand voor het eerst weer teruggaat. Dat is bijzonder. Je kijkt samen: wat is er nodig zodat iemand hier weer kan leven zoals hij wil?”
Het leven van revalidanten staat vaak volledig op zijn kop. Toch schuilt er iets bijzonders in het revalidatieproces: “Je ziet iemand stap voor stap weer zichzelf worden, maar dan mét de beperking die nu deel uitmaakt van hun leven. Het is ontroerend om te zien hoe mensen opnieuw hun kracht vinden, hun identiteit hervinden en leren omgaan met wat veranderd is.”
De voldoening zit voor Chiel vooral in de ontwikkeling die mensen doormaken. “Ik had een revalidant die bij de eerste teambespreking in huilen uitbrak en de vraag had: ‘Wie ben ik eigenlijk nog?’ En nu heeft hij gesolliciteerd als docent op een ROC. Van dat ene gevoel naar weer voor de klas staan – daar draag je een steentje aan bij. Dat is het mooiste dat er is.”
Verder kijken dan de kliniek
Chiel is ook buiten zijn directe werk actief, bijvoorbeeld als buddy bij de HandbikeBattle. “In de kliniek ben je vooral bezig met herstel en terug naar huis. Maar toen ik een keer ging kijken bij rolstoelrugby, besefte ik ineens: er is nog een hele wereld daarna. Mensen pakken hun leven weer op, gaan ook gewoon naar de sportschool en stellen nieuwe doelen. Daar wilde ik ook aan bijdragen. Zo’n berg op met iemand tijdens de HandbikeBattle, trainen, ergens naartoe werken: dat doe je samen. Dat geeft echt hét Hoogstraat-gevoel.”