Van een klein wondje naar een grote wond

Op 2 januari merkte hij dat er iets niet goed zat. “Ik wist wel dat er op mijn bil iets zat, maar dacht dat het wel mee zou vallen.” Hij ging twee keer naar de huisarts en werd daarna direct doorgestuurd. De wond was inmiddels ongeveer tien centimeter groot en er was sprake van sepsis, een ernstige reactie van het lichaam op een infectie. Hij moest direct worden behandeld.

De behandeling in het ziekenhuis bestond uit het schoonmaken van de wond. Dit gaf niet voldoende resultaat. Vervolgens kreeg ik een vacuümpomp. Die zorgt met onderdruk dat wondvocht wordt afgevoerd en stimuleert de aanmaak van nieuw wondweefsel. Zo krijgt de wond de kans om van binnenuit te genezen. Dit gaf heel goed resultaat.”

Maar de plek bleef erg zwak en uiteindelijk was een zwaailapoperatie nodig. “Bij zo’n operatie wordt een stuk huid en onderliggend weefsel losgemaakt en omgedraaid of verplaatst naar de plek van de wond. Zo wordt de kwetsbare plek extra bedekt en versterkt.” Daarna volgde een lange periode van wondgenezing en revalidatie.

Doorzetten is soms niet altijd handig

Voor iemand die normaal veel beweegt, was dat een grote omschakeling. “Ik mocht in het begin maar een kwartier zitten, twee keer per dag. De rest van de tijd moest ik liggen.” Hij ging nadenken over hoe de wond was ontstaan. “December was een drukke maand geweest op zijn werk. Voor een klant in Nijmegen zat hij bijvoorbeeld al 2,5 uur in de auto. En dan nog heel de dag werken. “Achteraf gezien was dat te lang. Doordat het dan een drukke tijd is, je geen rust neemt, en je zitvlak ontlast ben ik hier dus extra gevoelig voor. En nu ben ik dus acht en een halve maand verder”, lacht hij schamper

Wat doe je de volgende keer anders?

Na ongeveer acht en een halve maand kijkt hij vooral vooruit. Hij wil actief blijven, maar zijn activiteiten beter over de week verdelen. Ook controleert hij zijn huid regelmatiger en gebruikt hij een betere handspiegel om plekken te bekijken die hij zelf niet goed kan zien. “Het belangrijkste is dat je naar je lichaam luistert. Als je een rood plekje of een wondje ziet, moet je niet denken: het gaat wel over. Neem het serieus en neem gelijk maatregelen. Ik had die dag toch niet moeten gaan werken, maar gelijk moeten gaan liggen.” Dat had een hoop gescheeld.